Chaimaa is hartelijk, bescheiden en leergierig. Ze woont pas sinds 2020 in Nederland en spreekt de taal bizar goed. Als kind in Marokko wilde ze bij de politie, maar het werd de zorg – en dat past haar goed. Ze is dol op mensen. Zo dol, dat ze op haar vrije dag soms ‘haar bewoners’ even opzoekt.
Van taakjes naar vakmanschap
Haar eerste zorgbaan in Nederland was in de thuiszorg. ‘Ik sprak toen nog amper Nederlands. Het was leuk om bij mensen thuis te komen, maar het werk bestond vooral uit taakjes. Ik wilde graag meer doen. Samen met een collega kwam ik terecht als BBL-leerling Verzorgende IG op een pg-afdeling in het Bartholomeus Gasthuis. Dat heeft mijn leven enorm veranderd. Vanaf dag één leerde ik hier zoveel – over het vak én de taal.
Leren in de praktijk
Chaimaa voelt zich gesteund door collega’s en opleiders. ‘Ze zijn vaak in de buurt. Daardoor schaam ik me niet om iets te vragen.’ Ze vertelt hoe ze haar angst voor bloed overwon: ‘Mijn collega stelde eerst de bewoner en daarna mij gerust. Stap voor stap legde ze uit wat ze deed. Mijn angst verdween ter plekke.’
Nu wil ze juist alles weten over wondverzorging en verpleegkundige handelingen. ‘Als ik straks mijn diploma heb, blijf ik zeker doorleren. Misschien wel voor verpleegkundige.’
Een plek om te groeien
Haar favoriete plek in het gasthuis is de huiskamer, rond de koffietafel in de ochtend. ‘Als alles op orde is en mensen genieten van hun koffie, dan geniet ik ook. Ik wil dat bewoners zich thuis voelen. Dit ís ook hun huis, ook al kozen ze er misschien niet voor. Misschien hecht ik me wel te veel aan hen – zo ben ik nou eenmaal.’