Als je snapt wat je doet, doe je het beter

Het eerste kwartaal van opleider Renate in het Bartholomeus Gasthuis zit erop. En het smaakt naar meer. Ze werkt mee op een verpleegafdeling voor somatische en palliatief-terminale zorg en begeleidt daar leerlingen en stagiaires van verschillende niveaus.

Nieuwsgierigheid is onmisbaar als het om mensen gaat

‘Die verschillen vind ik juist leuk. De taken en handelingen zijn per niveau anders, dat klopt. Maar, ik vind dat je in iedere zorgfunctie vooral moet nadenken over waarom je iets doet.

Dus: Klopt het wat ik doe, weet ik zeker dat het goed is of volg ik nu alleen iets op? Niet alleen in medische taken, zoals medicatie delen, maar ook in alledaagse handelingen voor bewoners en gasten. Bijvoorbeeld in het dagprogramma van iemand die nog kort te leven heeft. Waarom doe je iets? Wat vindt de bewoner of gast zelf? Is iets echt nodig? Nieuwsgierigheid is een prima eigenschap.’

Van gestuntel met weerzin tot IC-verpleegkundige
Voor de puber Renate was een toekomst in de zorg ondenkbaar.  Ze was een tikkie rebels,  stopte met school en had ontelbare uitzendbaantjes. Dankzij haar blufvermogen kon ze als helpende in een verzorgingstehuis terecht. ‘Ik kon wel huilen vooraf, ging ik dit echt doen? Maar ik was op dag één al om, nadat ik iemand had gewassen en had geholpen met eten, en dat was nog maar de eerste dag. Zijn bijna onhoorbare dankjewel deed me veel. Ik kon blijkbaar met mijn gestuntel veel voor iemand betekenen.

Van helpende in de thuiszorg naar verzorgende somatiek tot uiteindelijk IC-verpleegkundige in een UMC. Het werd dus wél de zorg. Uiteindelijk beheerst ze alle verpleegtechnische handelingen. Toch zoekt Renate naar meer, vooral naar betekenis voor kwaliteit van leven. Voor haarzelf en de mensen die ze verzorgt en verpleegt.

Combinatie van somatiek en opleiden 

Deze baan kwam toevallig voorbij. Toegegeven: ik was direct verliefd op het historische gebouw. Het dagdeel meelopen gaf de doorslag. De combinatie van somatische zorg én mensen opleiden past me goed. Je kunt leerlingen toch niet achter  je bureau beoordelen? Ik ben ook regelmatig gastdocent op een ROC voor zorg. Heerlijk om mensen daar te bestoken met het ‘waarom?!’ Je bent nooit uitgeleerd, dan wordt het leven pas saai.